Motorstek

tja, waar is het allemaal begonnen?
bij m'n ouders achterop, denk ik. Beide hebben een motorrijbewijs en ik zit al sinds m'n 8e achterop.
ik heb tot m'n 18e niet eens de behoefte gehad aan een motor, vond 't niet practisch genoeg; je kan weinig meenemen (voor als je eens wat moet vervoeren of je met vrienden weggaat), je zit in weer en wind, nêh, niets voor mij, dacht ik..
tot ik met een vriend van me op een dag bedacht, dat we onze motorrijbewijzen maar eens moesten gaan halen.
dus, zo gezegd, zo gedaan. (en in 1 keer alles gehaald )
maar vanaf de eerste seconde dat ik erop zat wist ik al dat ik dit heeeel erg leuk ging vinden...

inmiddels rij ik al weer wat jaartjes en op zich gaat hem me goed af, 2 crashes
de laatste keer te plat door de bocht, band hield op, dus het rijden ook, dat werd glijden.
de eerste keer tegen beter weten in met een te versleten achterband toch gaan rijden en in de bocht liet hij het afweten, spleet open over een deel van het loopvlak, en toen was het naastgelegen weilandje de beste oplossing om toch neer te gaan. dat ging wel met een gangetje van 90-100, motor errug stuk en eenmaal thuis bleek m'n enkel ook nog eens gebroken.
Maar de motorliefde was al zo sterk dat ik de volgende dag al stond te sleutelen om hem weer rijklaar te hebben als ik weer kon lopen (& rijden) en het zoeken naar onderdelen bracht mij hier, op Motor-Forum.

Tegenwoordig begin ik eindelijk de rust te vinden,
jaren lang reed ik regelmatig op de grens en probeerde ik die te verleggen, alles om de sensatie van snelheid, met name het bochtenwerk.
Uiteindelijk moest ik wel, anders haalde ik voor m'n gevoel te weinig voldoening uit. Ook al nam ik me voor een rustig ritje te rijden, het werd vaak wel weer een adrenaline-rit.
Dat is gelukkig aan het afzwakken. Ik denk meer aan mezelf en de mensen om me heen en voel de behoefte ook niet meer zo. Ik heb gedaan wat ik wilde en heb d'r geen spijt van.

Ik zal altijd wel blijven rijden, ik vindt 't echt té leuk, maar ik zal de motor wel aanpassen op het rijkarakter, al blijf ik in de eerste plaats letten op het plaatje. voor mij blijft het een naked, gewoon omdat ik de techniek mooi vindt, met genoeg power om van z'n plaats te komen. al hoef ik geen 200+ te rijden maar 160, het blijft leuk om er heel snel te zijn


20.04.2009

in maart 2009 was het zover, na 4 maanden sleutelen legde ik de laatste hand aan m'n droomfiets
naar een idee van Honda gebouwd, maar vooral ook naar mijn eigen visie en smaak.
En ik mag wel zeggen dat ik errug tevreden ben met het resultaat!
check de foto's of het topic op MF: Horney wordt volwassen: my naked 1000RR